Վլադիմիր Նաբոկով - Լոլիտա

Վլադիմիր Նաբոկով – Լոլիտա

  • Դա սեր էր առաջին հայացքից, վերջին հայացքից և բոլոր, բոլոր հայացքներից: 
  • Նա կոտրեց իմ սիրտը, իսկ դու՝ միայն կյանքս: 
  • Մարդկային կյանքը ոչ այլ բան է, քան աննկարագրելի մեծ ու անավարտ գլուխգործոցի տանող ծանոթագրությունների հավաքածու: 
  • Ընթերցո՛ղ, ուզում եմ, որ պատկերացնես մեզ, քանի որ մենք իրականության մեջ գոյություն չենք ունենում, մինչև մեզ չես պատկերացնում: 
  • Բառերն առանց փորձի անիմաստ են: 
  • Եվ միանգամից մենք խենթորեն, անփութորեն, անամոթաբար, ցավագին ու, պետք է նշեմ՝ անհույս, սիրահարված էինք իրար: 
  • Ես նայում ու նայում էի նրան՝ գիտակցելով այնքան պարզ, որքան գիտեմ, որ մահանալու եմ՝ ես սիրում էի նրան ավելի շատ, քան ցանկացած բան, որ տեսել կամ պատկերացրել եմ աշխարհում: 
  • Նա կարող էր մարել ու թոշնել՝ կարևոր չէր: Ես դեռ քնքշությունից կխենթանայի ուղղակի նրա դեմքին նայելով: 
  • Գուցե՞ ինչ-որ տեղ, ինչ-որ օր, մի ոչ այսքան թշվառ ժամանակներում, մենք կարողանանք իրար նորից տեսնել: 
  • Մի՛ դիպչիր ինձ: Ես կմահանամ, եթե դիպչես: 
  • Սիրտս հիստերիկ ու անվստահելի օրգան էր:
  • Թվում էր՝ գիտակցության մեջ մի բան կա, որը թունավորում է մնացած ամեն ինչը: 
  • Գաղտնի տառապանքով լի տարիներն ինձ գերմարդկային ինքնակառավարում են սովորեցրել:
  • Որքան շատ ես սիրում հիշողությունն, այնքան ուժեղ ու տարօրինակ է այն դառնում: 

Մելանի Սարգսյան

https://www.vnews.am/author/melaniesargsian/

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Զամբյուղ
В корзине нет никаких продуктов!
Подытог
AMD 0.00
Итого
AMD 0.00
Продолжить покупки
0
X